PROTOKÓŁ Z KARTAGENY

Protokół Kartageński uważany jest za jedną z najważniejszych umów międzynarodowych, dotyczących ochrony środowiska. Powstał w ramach Konwencji o różnorodności biologicznej, która została przyjęta w maju 1992 roku w Nairobi, weszła w życie 29 grudnia 1992 roku, a Polska ratyfikowała ją w 1995 roku. Art. 19.3 Konwencji daje podstawę do stworzenia protokołu, określającego odpowiednie procedury w sprawie bezpiecznego przemieszczania, przekazywania i wykorzystywania wszystkich żywych organizmów zmodyfikowanych, które mogą wywierać negatywny wpływ na ochronę i zrównoważone użytkowanie różnorodności biologicznej.

Celem Protokołu jest przyczynienie się do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony w dziedzinie bezpiecznego transferu, manipulowania i stosowania żywych zmodyfikowanych organizmów będących wynikiem nowoczesnej biotechnologii, które mogą mieć szkodliwy wpływ na ochronę i zrównoważone użytkowanie różnorodności biologicznej. Protokół określa procedury gwarantujące, że kraje otrzymają niezbędne informacje przed podjęciem decyzji o imporcie zmodyfikowanego organizmu. Protokół powołuje do życia System Wymiany Informacji o Bezpieczeństwie Biologicznym (BCH), który ma ułatwiać wymianę informacji o żywych zmodyfikowanych organizmach i wspierać kraje we wprowadzaniu Protokołu w życie.